Nadpobudliwość czy żywiołowość

W przeszłości zachowania naszych dzieci nie były w żaden sposób specjalnie określane czy nazywane. Dziecko mogło być grzeczne lub nie, mądre lub zdolne inaczej. Tymczasem współcześnie, coraz więcej pojawia się określeń, mających na celu sprecyzowanie podłoża zachowania naszego dziecka. Teraz, gdy dziecko jest żywiołowe mówimy raczej, że jest nadpobudliwe. Tak samo stwierdza się, gdy sprawia problemy wychowawcze. Bardzo często takie, określane przez psychologów schorzenia, leczone są nie poprzez innowacyjne metody wychowawcze, czy też terapię, a poprzez rozmaitą farmakologię. Niewątpliwie nie jest to dobre rozwiązanie, zwłaszcza patrząc na młody, dziecięcy organizm. Zdarza się, że nauczyciele bywają zbyt wyczuleni na zachowanie swoich wychowanków. Nowa moda znaczącymi krokami zdarła się do szkół i osaczyła nauczycieli. Dlatego też ogromne znaczenie ma tutaj racjonalne podejście rodziców. Oczywiście należy słuchać nauczyciela i jego uwag względem zachowania naszej pociechy. Jednak rodzic musi z cały sił utrzymywać kontrolę nad zachowaniem naszego dziecka. To my przede wszystkim jesteśmy wychowawcami, jako rodzice i musimy starać się mieć na nasze dziecko jak największy i możliwie jak najbardziej pozytywny wpływ. W ten sposób uchronimy je przed jakimś niepotrzebnym leczeniem i sprawimy, że wyrośnie na wyjątkowego człowieka.

Both comments and pings are currently closed.